Prof. dr n. med. Włodzimierz Fijałkowski

EKOLOGIA RODZINY – STRESZCZENIE

          Jeśli dotąd działania zmierzające do ochrony środowiska przyrodniczego zdają się trzymać z dala od “terenu” płciowości, można tłumaczyć jedynie tym, że cała uwaga ekologów skupia się na środowisku otaczającym człowieka - na biosferze. Ale czy można przejść do porządku dziennego nad tym, że człowiek niszczy samego siebie w sferze istotnej dla BYĆ ALBO NIE BYĆ gatunku – w dziedzinie prokreacji? Ekologia ma wyraźne odniesienie do aksjologii wartości: życie traktuje jako podstawową wartość, a środowisko społeczno-przyrodnicze jako dobro wspólne.
          Ekosystem tworzy układ funkcjonalny łączący cały zespół istot żywych i ich środowisko. W biocenozie, obejmującej zespół populacji organizmów zamieszkujących dane środowisko, szczególną pozycję zajmuje człowiek choćby przez to, że w jego gestii mieści się ochrona bądź niszczenie środowiska przyrodniczego. On sam pozostaje cząstką przyrody, więc dlaczego zachowuje się tak, jakby nie widział ekologicznych zagrożeń dotyczących jego środowiska wewnętrznego, a szczególnie sfery płci?
          Utrzymanie ekologicznej czystości w przeżywaniu płci wymaga wyprowadzenia odniesień i działań z nią związanych ze sfery rozrywki do sfery pracy nad sobą. Chodzi tu o uruchomienie aktywności w poznawaniu się dziewcząt i chłopców oraz o wzajemne wzbogacanie się odmiennościami charakterystycznymi dla jednej i drugiej płci. Dialog ten wymaga twórczego przemienienia i przetwarzania elementarnych pobudzeń, napięć, podnieceń czy pożądań, jakie pojawiają się spontanicznie. Wszystkie te przejawy mają być nazywane i akceptowane, aby zaraz potem nadać im kształt odpowiedni dla komunikacji z zachowaniem fizycznego dystansu.
          Postawa aktywna, wsparta oddziaływaniem osłony w postaci wstydliwości, sprzyja zachowaniu czystych odniesień między dziewczętami i chłopcami, chroni przed niszczącymi uzależnieniami od stosowania środków zabezpieczających wobec groźby zakażeń. Akt płciowy nieubezpłodniony, a więc otwarty na życie, ma swe ekologicznie czyste miejsce w małżeństwie, stanowiącym związek stały i wyłączny. Ubezpładnianie się przekreśla zdolność OBDARZANIA się pozostaje jedynie UŻYWANIE. Tak więc przeżycia związane ze sferą płciową trzeba umieścić w dziale PRACY NAD SOBĄ.
          Działalność lekarza w dziedzinie rozrodczości oscyluje pomiędzy ochroną zdrowia a jego niszczeniem. Ogromna większość ginekologów zlecających antykoncepcję nie dostrzega sensu i znaczenia metod objętych programem naturalnego planowania rodziny. Metody te traktują jako “naturalną antykoncepcję”. Zasięg ekologicznych zniszczeń sięgnął zenitu, toteż zachodzi nagląca potrzeba wdrożenia SCALONEGO PROGRAMU PROKREACJI EKOLOGICZNEJ. Program ten ma wcielić w życie postulat promocji zdrowia wysunięty przez Światową Organizację Zdrowia. Ujmiemy go w 12 punktach:

  1. Promocja CZYSTOŚCI jako stylu życia cechującego się aktywnością w przetwarzaniu elementarnych przejawów płciowości, aby nadać im odpowiedni kształt. Wstydliwość, jako naturalna osłona sfery intymnej, tworzy odpowiedni kształt odpowiedni klimat w przebiegu procesu dojrzewania.
  2. Ukazywanie DZIEDZICTWA jako stanu warunkującego twórczy dialog obu płci. Dialog ten umożliwia właściwie ukierunkowanie aktywności na etapie dojrzewania i przygotowuje do odpowiedzialnego podjęcia funkcji prokreacyjnej zgodnie z wymogami ekologii.
  3. WYCHOWANIE DO INTEGRACJI SEKSUALNEJ. W płaszczyźnie poziomej integracja obejmuje ciążenie płci ku sobie oraz płodność jako elementy nierozłączne, warunkujące żywotność sfery płciowej. W płaszczyźnie pionowej ma dokonywać się scalenie tego, co cielesne, z tym, co duchowe.
  4. Realizowanie zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia w dziedzinie NATURALNEGO PLANOWANIA RODZINY: “Nauczanie metod rozpoznawania /cyklicznej/ płodności powinno być włączone we wszystkie programy związane ze zdrowiem i wychowaniem, przeznaczone dla młodzieży i dorosłych, profesjonalistów i nieprofesjonalistów, dla służby zdrowia”.
  5. PROFILAKTYKA PREKONCEPCYJNA przygotowująca potencjalnych rodziców do poczęcia dziecka w warunkach sprzyjających jego zdrowiu.
  6. OCHRONA CIĄŻY zachowująca nierozłączność z ochroną dziecka, wolna od współistnienia z aborcją.
  7. PEDAGOGIKA PRENATALNA, realizowana dotąd głównie przez uświadomionych rodziców. Obejmuje oddziaływania wychowawcze wobec dziecka w okresie jego wewnątrzmacicznego rozwoju.
  8. PRZYGOTOWANIE DO RÓL RODZICIELSKICH umożliwia lepszą współpracę małżonków, zapewnia sprawniejsze wypełnianie funkcji opiekuńczych nad dzieckiem w okresie niemowlęctwa.
  9. PRZYSPOSOBIENIE DO NATURALNEGO PORODU stanowi główne zadanie szkoły rodzenia. Poród naturalny, to poród rodzinny.
  10. PORÓD NATURALNY – to poród potraktowany jako zadanie, w wypełnieniu którego nikt nie powinien, bez uzasadnionej przyczyn, zastępować rodzącej i wspierającego męża.
  11. EKOLOGICZNE KARMIENIE realizowane zgodnie ze wspólnym oświadczeniem WHO/UNICEF w sprawie “ochrony, propagowania i wspierania karmienia piersią” /1989 r./.
  12. ZHARMONIZOWANE DWURODZICIELSTWO stanowi jeden z punktów programu szkoły rodzenia. Znajduje się u podstaw nowego modelu rodziny, w którym wyrównują się dla obojga małżonków możliwości realizowania się osobowego również poza rodziną.

Scalony program prokreacji ekologicznej ukazuje się jako “nakaz chwili” jako “znak czasu”. Jego pilne wdrożenie powinno uchronić ludzkość przez katastrofą ekologiczną w dziedzinie rozrodczości, odwrócić kierunek cywilizacji: OD ŚMIERCI KU ŻYCIU.

Pogrzeb Profesora Fijałkowskiego

Telegram od Ojca Świętego Jana Pawła II

Słowo Arcybiskupa Władysława Ziółka Ordynariusza Diecezji Łódzkiej

Homilia wygłoszona podczas pogrzebu śp. Prof. Włodzimierza Fijałkowskiego

Biskup Stanisław Stefanek o Profesorze Włodzimierzu Fijałkowskim

Index